Plotseling is het zomer, aan het weer had ik het niet gemerkt wel aan het TV aanbod. Vertrouwde programma's worden niet meer uitgezonden, andere worden herhaald en mijn TV-gids is in omvang teruggebracht. Dit alles duurt tot september. Gelukkig hebben we nu internet en kunnen dus onze TV verslaving nog enigszins bevredigen.
Ik stam nog uit de tijd dat we één week vakantie hadden en de werkgever was zo slim die te plannen als een kerkelijke feestdag in die week viel. Bovendien herinner ik me een uitspraak van diezelfde werkgever: "Er is maar één geldige reden vrij te nemen: op de dag van je begrafenis." Ik was vroeger ook een work-alcoholic, maar dit ging me toch wat ver. Ons loon was zo laag dat het zonde was om vrij te geven, bovendien konden we niet veel beginnen met zo weinig geld en zo'n korte vakantie. Nu heeft iedereen recht op vier weken vrij en veel meer geld.
zaterdag 20 juni 2015
zondag 7 juni 2015
Jarig
Gisteren ws ik jarig.
Onwillekeurig gingen mijn gedachten bij het wakker worden naar mijn moeder op de dag van mijn geboorte, zij was toen een jonge vrouw van 22 jaar en kreeg haar eerste uit een stoet van elf kinderen. Een meisje opgegroeid op een boederij in een katholiek milieu. Zij was niet sterk genoeg in haar handen om de koeien te melken en mocht leren voor naaister op een school waar nonnen haar de kunst van kleren maken bijbrachten.
Op die boerderij heb ik in de oorlogsjaren een klein jaartje gewoond, want ik was een zwakke jongen die steeds bronchitis kreeg. Op advies van de huisarts moest ik beter eten hebben en dat was op de boerderij volop voorradig. Zo kwam ik bij de oma in de kost, mijn opa was pas overleden en veel van mijn ooms en tantes woonden toen nog op die boerderij. Vroeger bleven de kinderen bij hun ouders tot ze trouwden. Voor mij als kleuter was het een prachtige tijd, het was weliswaar geen grote boerderij, maar er was een paard en vier koeien, vier varkens, kippen, een mooie, grote, hond waar iedereen, behalve ik, bang voor was.
Onwillekeurig gingen mijn gedachten bij het wakker worden naar mijn moeder op de dag van mijn geboorte, zij was toen een jonge vrouw van 22 jaar en kreeg haar eerste uit een stoet van elf kinderen. Een meisje opgegroeid op een boederij in een katholiek milieu. Zij was niet sterk genoeg in haar handen om de koeien te melken en mocht leren voor naaister op een school waar nonnen haar de kunst van kleren maken bijbrachten.
Op die boerderij heb ik in de oorlogsjaren een klein jaartje gewoond, want ik was een zwakke jongen die steeds bronchitis kreeg. Op advies van de huisarts moest ik beter eten hebben en dat was op de boerderij volop voorradig. Zo kwam ik bij de oma in de kost, mijn opa was pas overleden en veel van mijn ooms en tantes woonden toen nog op die boerderij. Vroeger bleven de kinderen bij hun ouders tot ze trouwden. Voor mij als kleuter was het een prachtige tijd, het was weliswaar geen grote boerderij, maar er was een paard en vier koeien, vier varkens, kippen, een mooie, grote, hond waar iedereen, behalve ik, bang voor was.
dinsdag 12 mei 2015
Robots
Vandaag een documentaire over robots gezien. Robots als mensachtige maaksels. Machinale robots kennen we al lang, ze nemen steeds meer taken over in fabrieken die vroeger door arbeiders werden gedaan.
Ik heb ze zien ontstaan vanaf het begin door eerst het steeds verder perfectioneren van machines en later door koppelen van machines en daarna door speciaal geconstrueerde automaten.
Met de introductie van computers in bedrijven raakte de robotisering in een stroomversnelling. Met de komst van computers waren we blij dat eentonig en saai werk werd overgenomen en nu neemt de computer steeds meer mensenwerk over.
Niet alleen in fabrieken , maar in alle sectoren van de maatschappij kunnen robots ingezet worden.
Wat gaan wij doen? Blijft voor ons alleen over dat we 's morgens ons aankleden?
Robots worden dadelijk superintelligent, gaan ze ons vernietigen?
Ik heb ze zien ontstaan vanaf het begin door eerst het steeds verder perfectioneren van machines en later door koppelen van machines en daarna door speciaal geconstrueerde automaten.
Met de introductie van computers in bedrijven raakte de robotisering in een stroomversnelling. Met de komst van computers waren we blij dat eentonig en saai werk werd overgenomen en nu neemt de computer steeds meer mensenwerk over.
Niet alleen in fabrieken , maar in alle sectoren van de maatschappij kunnen robots ingezet worden.
Wat gaan wij doen? Blijft voor ons alleen over dat we 's morgens ons aankleden?
Robots worden dadelijk superintelligent, gaan ze ons vernietigen?
woensdag 6 mei 2015
zorgen
Over hoeveel eventualiteiten kun je zorgen maken?
Klimaat, fiancieën, aanslagen door godsdienst extremisme, natuurrampen, de lichamelijke achteruitgang, de afbraak van de zorg, er komt geen einde aan.
Ik ben geneigd aan te nemen dat het steeds slechter met alles gaat, maar dat is natuurlijk niet waar. De duizenden jaren mensengeschiedenis bewijzen het. Uiteindelijk zal de aarde blijven bestaan, misschien deze mensensoort uitsterven. Kraaien zijn heel intelligent, en bouwen misschien een beschaving op.
Klimaat, fiancieën, aanslagen door godsdienst extremisme, natuurrampen, de lichamelijke achteruitgang, de afbraak van de zorg, er komt geen einde aan.
Ik ben geneigd aan te nemen dat het steeds slechter met alles gaat, maar dat is natuurlijk niet waar. De duizenden jaren mensengeschiedenis bewijzen het. Uiteindelijk zal de aarde blijven bestaan, misschien deze mensensoort uitsterven. Kraaien zijn heel intelligent, en bouwen misschien een beschaving op.
dinsdag 5 mei 2015
Vivaldi
Vanmorgen hoorde ik op de radio van Antonio Vivaldi een concert voor dubbeltrompet. Ik stel me dan voor hoe de meisjes in het weeshuis waar Vivaldi een orkest formeerde dit uitvoerden. Wat waren die meisjes t.o.v. de kinderen die thuis woonden bij hun ouders beter af. In de 18e eeuw mochten meisjes, vooral bij gewone mensen toch niets anders dan werken of het klooster ingaan, maar ook daar moesten de meesten eenvoudige taken uitvoeren. Eens opzoeken wat we meer kunnen weten over de tijd waarin Vivaldi leefde en de cultuur uit die tijd.
Ook wij zijn ontzettend rijk, nu luister ik via youtube weer naar dit concert. Uitgevoerd met Maurice André en Neville Marriner, geweldig mooi. Wat ben ik een geluksvogel, nu ik niet meer hoef te werken, maar van deze muziek kan genieten.
Ook wij zijn ontzettend rijk, nu luister ik via youtube weer naar dit concert. Uitgevoerd met Maurice André en Neville Marriner, geweldig mooi. Wat ben ik een geluksvogel, nu ik niet meer hoef te werken, maar van deze muziek kan genieten.
maandag 4 mei 2015
Herdenken
Gisteren naar de dodenherdenking gekeken, wat zong het vrouwenkoor prachtig. Met aandacht geluisterd naar Ian Buruma, zijn ouders hebben geleden onder de Duitse bezetting.
Zelf was ik vier toen de Duitsers ons land binnenvielen. Een prachtige zomerdag, de vreemde soldaten kwamen aangemarcheerd, plasten op commando langs de weg. Voor zo'n kleine jongen als ik was dat een bijzonder gezicht. Mijn moeder werd door de feldwebel gedwongen drinkwater aan de soldaten te geven.
Mijn vader was diende in het Nederlandse leger en werd krijgsgevangen gemaakt en belandde in een kamp, na 6 weken kwam hij gezond weer bij zijn gezin.
We hebben gelukkig geen doden door oorlogsgeweld in onze familie te betreuren. Verder ondergingen we de de maatregelen die door de bezetter opgelegd werden als iedereen.
Tijdens de oorlogsjaren ben ik tijdelijk ondergebracht bij mijn grootmoeder die een boerderijtje had, want ik moest beter eten krijgen volgens onze huisarts. De Duitsers hebben ons - kinderen - onze jeugd afgepakt, zoals Willem van Toorn (in hetzelfde jaar als ik geboren) het beschrijft.
We werden gelukkig al in september 1944 bevrijd en zag de eerste tank en de eerste zwarte soldaten in mijn leven.
Zelf was ik vier toen de Duitsers ons land binnenvielen. Een prachtige zomerdag, de vreemde soldaten kwamen aangemarcheerd, plasten op commando langs de weg. Voor zo'n kleine jongen als ik was dat een bijzonder gezicht. Mijn moeder werd door de feldwebel gedwongen drinkwater aan de soldaten te geven.
Mijn vader was diende in het Nederlandse leger en werd krijgsgevangen gemaakt en belandde in een kamp, na 6 weken kwam hij gezond weer bij zijn gezin.
We hebben gelukkig geen doden door oorlogsgeweld in onze familie te betreuren. Verder ondergingen we de de maatregelen die door de bezetter opgelegd werden als iedereen.
Tijdens de oorlogsjaren ben ik tijdelijk ondergebracht bij mijn grootmoeder die een boerderijtje had, want ik moest beter eten krijgen volgens onze huisarts. De Duitsers hebben ons - kinderen - onze jeugd afgepakt, zoals Willem van Toorn (in hetzelfde jaar als ik geboren) het beschrijft.
We werden gelukkig al in september 1944 bevrijd en zag de eerste tank en de eerste zwarte soldaten in mijn leven.
zondag 3 mei 2015
Poetshulp
Nu mijn hulp vandaag heeft afgezegd, kan ik even rustig mijn dagelijks stukje maken. Het is een jonge vrouw van midden veertig in de leeftijd van mijn kinderen en heeft al veel meegemaakt Ze is gescheiden en moeder van twee volwassen zoons en leeft met een gescheiden man, die zijn zoon van 14 jaar in huis heeft. Ze is opgegroeid in wijk waar wij van onze ouders niet mochten komen, want het waren "asocialen" in de ogen van de dorpelingen.
De vrouw zit in de schuldsanering. Zoals ze me heeft verteld, heeft ze nooit alimentatie gekregen. Een zoon heeft al diverse keren in de gevangenis gezeten voor geweld na cafébezoek. Haar vriend - net vijftig geworden - is werkeloos en gezien zijn leeftijd zal hij ook weinig kans maken op een baan, hij werkt nu wel enkele dagen per week. Zij is in dienst bij een thuiszorgorganisatie, dat is gezien de hervorming (!) in de zorg al heel wat en heeft een kontrakt voor enkele uren per week.
De vrouw zit in de schuldsanering. Zoals ze me heeft verteld, heeft ze nooit alimentatie gekregen. Een zoon heeft al diverse keren in de gevangenis gezeten voor geweld na cafébezoek. Haar vriend - net vijftig geworden - is werkeloos en gezien zijn leeftijd zal hij ook weinig kans maken op een baan, hij werkt nu wel enkele dagen per week. Zij is in dienst bij een thuiszorgorganisatie, dat is gezien de hervorming (!) in de zorg al heel wat en heeft een kontrakt voor enkele uren per week.
Abonneren op:
Posts (Atom)